Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heks... Trotzli peinsde en ging er opeens vandoor. Achter het ouderlijk huis stopte hij en trok zijn schoenen uit.

Op de tweede verdieping lag de slaapkamer van Trotzli's geliefde zusjes. Daar stond een groote kast en in een hoek van deze kast moest de reusachtige oude pop van Roosje liggen. „Poppen zijn goed voor kleine meisjes — Roosje is geen klein meisje meer — en bovendien ziet de pop er schandalig uit, ze is het aankijken niet meer waard; het achterhoofd zit vol deuken, het linkeroog kan niet meer dicht, één been is afgezet. ... en trouwens: Roosje speelt toch nooit meer met die pop," — zoo philosofeerde Trotzli. En intusschen stond hij al voor de genoemde kast. Een greep en Trotzli hield zijn prooi in handen. Toen sloop de inbreker met den goed-verpakten

buit langs de haag van den tuin naar den Güggeliheuvel.

Met den vinger op de lippen gaf hij te kennen, dat ze niet in triomfgehuil mochten losbarsten! Allen waren het erover eens, dat men nooit een mooiere „Madame Crisis" had kunnen vinden. De lichte hartkloppingen over den diefstal werden spoedig overstemd door de drommelsche kramp, die het transport van de canapé veroorzaakte. Met ladders, touwen en latten werd het eerbiedwaardige

....Met ladders en touwen werd het eerbiedwaardige meubel op den brandstapel verheven.

Sluiten