Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

juffrouw Poedelwit kwistig werd verspreid.

Dat alles zagen en beleefden de jongens van Ergenshuizen, en het was maar goed, dat juffrouw Amalia altijd zelf met het hondje uitging; want de Trotzlianen zochten allang een gunstige gelegenheid, om met den vertroetelden poedelhond eens wat nader kennis te maken.

Die gelegenheid kwam

... .Nettie mocht in den hemelsblauwen kinder- Onverwacht. Op 1 AugUStUS wagen een wandelritje maken. mOCSten 00k de ZUSjeS Van

Trotzli en Sep speldjes en kaarten van het Bondsfeest verkoopen. Met prijzenswaardigen ijver deden ze haar best, om zooveel mogelijk geld in te zamelen, en zoo gingen ze van het eene huis naar het andere en van de eene straat in de andere. Ze hadden al een flinken zak vol francjes bij elkaar gebracht, toen ze ook bij juffrouw Amalia-Zikalia Schneidezahn aanklopten.

„Jaaa!" piepte het magere stemmetje van de naaister.

„Dag juffrouw! Wilt u misschien ook een speldje koo....?"

„Maak, dat je wegkomt, bedelgespuis.... kun je niet lezen, wat er op deur staat?"

„Maar juffrouw, het is toch voor 1 Augustus, voor de zieke Zwitsersche kindertjes, overal koopen ze toch... ."

Sluiten