Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gesticht. "Wij zongen „Roept gij, mijn vaderland", en toen kregen wij in een café naast de kerk worst, brood en ranja.

De kerk van Schwyz is heel plechtig en grappig. Overal zitten kleine

engeltjes, die de handen en voeten van blijdschap en braafheid omhoogsteken. Dat was „barok" heeft de meester ons gezegd. Eigenlijk zou ik ook in Schwyz willen wonen, dan zou ik ook „een barok" zijn. — Naast de kerk staan nog twee kleinere kapellen. De eene heet „Kerchel" en heeft twee verdiepingen. In een huisje met ijzeren tralies staan drie doodskoppen. Dat zijn de drie „Tellen". Maar ik geloof het niet, want de koster, die dat zei, grinnikte op zijn achterste kiezen en gaf onzen meester een knipoogje. — In Schwyz wonen ook de beroemde „Boschjongens", waarover de meester laatst zoo'n leuk boek heeft voorgelezen.

We zongen nog een lied en toen moesten we afscheid nemen. Een uur later waren we op den Rütli. We zongen „Wees gegroet van verre" tot we moesten uitstappen. Het Rütliland is heilig land, want hier kwamen onze voorvaderen samen, om het eedgenootschap te stichten. Rütli behoort eigenlijk aan al de schoolkinderen van heel Zwitserland.

...Een geweldig gebouw met breede trappen, merkwaardige bogen en groote, vierhoekige mannen.

Sluiten