Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ja," knikt Hans, „die hadden wij er in gestopt. Maar ik heb er spijt van."

De bakker kijkt verwonderd.

Maar als de winkelbel al weer rinkelt, zegt hij haastig: „Nou vooruit maar hoor. Jij houdt dat dubbeltje en haal dan maar niet weer rare streken uit."

Hans maakt dat hij wegkomt.

Als bakker Meelman het 's avonds aan zijn vrouw vertelt, begrijpt hij eigenlijk pas goed, wat er precies gebeurd moet zijn. Dan lacht hij hartelijk om de gekke vergissing die hij gemaakt heeft.

„Toch wonderlijk, dat die jongen 't zelf kwam zeggen," vindt zijn vrouw.

„Hij heeft een béste vader," besluit Meelman.

Hans weet niets van dat gesprek. Hij ligt al heerlijk te slapen.

Als vader en moeder naar bed gaan, staan ze nog even bij zijn ledikant.

Vader strijkt hem zacht over zijn haar. „Fantast," zegt hij zacht.

Moeder buigt zich voorover en kust haar groten jongen héél voorzichtig, om hem niet wakker te maken, op z'n voorhoofd.

„Schat," zegt ze alleen maar.

Sluiten