Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met appels op zijn rug kreeg en zegt medelijdend: „Die arme man kan wel blauwe plekken op zijn rug gekregen hebben. Hij knipoogt

tegen Hans. . . .

Als ze bij „de villa" gekomen zijn, stappen ze alle drie uit. ,Hansje, mijn knecht," commandeert dokter, „draag jij dat zakje appels eens plechtig achter ons aan, als een trouwe page."

Zo trekt de stoet deftig de brede gang door naar grootmoeders zitkamer. Dokter klopt op de deur en zegt met een diepe bromstem: „Hier is een edelman, een jonkvrouw en een page; kunnen ze toegelaten worden?"

Ze zullen plechtig binnenstappen, maar als Mientje grootmoe ziet, valt ze ineens uit haar rol. „Daaag omoe," zegt ze en stuift naar haar toe. Ze nestelt zich op haar schoot en zoent haar op beide

rimpelige rangen. ^ ^ zeg(. gro^moe hoofdschuddend. „En wat

heeft die page daar op zijn rug?"

„Een zak met slingerstenen, zegt dokter.

„Héél wat lekkers," verraadt Mientje. ^

Hans lacht wat en zegt: „Appels en peren. ..

Tij bent nog es een beste," prijst grootmoe. „Ik zal je wijzen waar je ze heen moet brengen, want Lies is net een boodschap

naar 't dorp gaan doen."

Ze loopt Hans voor naar de keuken.

Dokter en Mientje wachten zolang in de kamer. En dan zegt

0m°zêg Hans, de paden van mijn tuin moeten toch zo nodig aangeharkt worden. Zou jij dat niet es voor me kunnen doen? En dan wou ik graag, dat je Piét ook meenam.

Hans kijkt verwonderd en vergeet te antwoorden.

Ta hè jij denkt, hoe weet die ouwe mevrouw de naam van mij en'van Piet. Maar dkt is 't geheim van den smid, zie je. Als je nu de volgende week met je vriend hier heen kuiert, kan dat best. Dat spreken we maar af. Zet je zakje hier maar in de hoek van

^Hans'wéet niet, wat hij zeggen moet. Hij zegt alleen maar: „Als

Piet maar wil, mevrouw."

D&t vraag je hem dan maar. Wou hij vanmiddag niet mee.

"Hij ging met een vrachtauto naar de stad, vertelt Hans.

"je vraagt hem nog maar es, hoor. Houd moed en heb maar

g Uit dat antwoord begrijpt Hans, dat ze alles weet. En vreemd, hij vindt het helemaal niet erg, dit ze het weet. Er is een grote vertrouwelijkheid in haar oude, vriendelijke ogen.

Sluiten