Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK XIII.

Dat had Hans niet gedacht.

Ger, Hans' jongere broertje, huilt.

Hij was aan 't spelen met zijn bal. Toen vloog die ineens met een wijde boog in buurmans tuin.

Piet kwam net thuis uit school. Hij had de bal zien rollen en vlug in zijn zak gestoken. „Die ben je lekker kwijt," had hij plagerig gezegd.

Hij deed net of hij in huis zou gaan. Toen was Ger gaan huilen.

Daar kwam ook Hans uit school.

Hij ziet Ger huilen en zegt: „Wat is er; waarom huil je?"

„Piet heeft mijn bal!" snikt Ger.

„Geef hier die bal," zegt Hans nu dreigend tegen Piet.

't Was Piets plan geweest, de bal weer naar Ger terug te gooien, maar nu Hans daar zo kommanderend staat, voelt hij een sterk verzet in zich opkomen.

„Voor jóu zeker," zegt hij smalend.

„Ja, voor mij," kaatst Hans driftig terug.

,,'k Houd hem toch," zegt Piet.

Hij doet net of hij in huis zal gaan.

„Geef hier!" dreigt Hans nog eens.

„Voor jou niet, kindermeisje," treitert Piet.

Dat is Hans te veel. In een ogenblik is hij over 't lage hekje van latwerk heengesprongen en voor dat Piet zich nog goed verweren kan, voelt hij Hans' armen al om zijn nek.

't Wordt een hevige vechtpartij. Ger huilt nog luider.

Maar 't duurt slechts een ogenblikje.

Piets tante heeft vanuit het keukenraam alles gezien. Ze loopt naar buiten en met de natte handdoek, die ze in haar hand heeft, slaat ze Piet kletsend om zijn oren. Ook Hans voelt die nat-koude klets in zijn nek. Meteen wordt hij van Piet afgetrokken.

Dan buigt tante zich voorover en smijt de bal, die gevallen was, over 't hekje naar Ger.

„Naar binnen," zegt ze gebiedend tegen Piet. Piet loopt gedwee voor zijn tante uit en Hans blijft verwezen staan kijken.

Moeder is ook naar buiten gekomen.

Sluiten