Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK XXII.

Mevrouws „patiënt .

„Met wie praatte jij daar?" vraagt mevrouw, als dokter de deur van de huiskamer binnenkomt.

„Dag vrouw, dkg moeder," zegt dokter. Omoe schudt lachend haar hoofd.

„Dag man," zegt mevrouw nu eerst. Maar dan herhaalt ze dadelijk haar vraag: „Met wie praatte jij daar?"

„Ja," zegt dokter, „dat is een moeilijke geschiedenis, 'k Heb een patiënt voor jou meegenomen."

„'t Zal wel," zegt mevrouw met een ongelovig gezicht en een afwerend knikje van haar hoofd.

Dokter gaat zitten. Dan vertelt hij precies wat er gebeurd is.

Omoe is ook vol belangstelling.

„Zie jij eens of je wat wijzer met dien jongen worden kunt," zegt dokter dan tegen mevrouw.

„Zouden ze bij hem thuis niet ongerust zijn?" veronderstelt mevrouw.

„'t Is niet zoveel later dan wanneer hij met Roel was thuisgekomen, meent dokter. „En bovendién, als ik dien jongen naar huis had laten gaan, dan wist ik ook niet of ik wel goed deed. Als hij thuis eens niéts vertelde. Zijn vader mag wel weten dat die vriendschap met Roel voor zo'n jongen absoluut gevaarlijk is."

Mevrouw is al opgestaan. „Ik wil wel eens proberen," zegt ze.

Als mevrouw de deur van de wachtkamer opendoet, vindt ze Piet voorovergebogen liggend, met zijn elleboog op de tafelrand. Ze schrikt ervan. Had die jongen heus zo'n verdriet?

Ze legt haar hand zacht op zijn hoofd. Ze zegt alleen maar, vól medelijden: „Wat is er. Piet?"

Nu begint hij nog heviger te snikken. Maar mevrouw heeft geduld. Ze gaat rustig naast hem zitten en wacht tot hij wat kalmer wordt.

„Vertel me nu alles maar," zegt ze dan.

En wonder; hier in de stilte van de wachtkamer bij die vriendelijke mevrouw, is Piets laatste restje verzet verdwenen. Hij durft geen leugen meer te bedenken. Hij vertelt èlles. Eerst nog wat aarzelend. Maar als mevrouw daar stil blijft zitten wachten, gaat het M ge-

Sluiten