Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VADER EN ZOON.

„Mijn jongen, ik heb veel verdriet over je," zeide Karel's Papa, terwijl hij zijn zoon bij zich in de kamer nam.

„O, Papa, ik beloof stellig dat ik het nooit, nooit weer zal doen," beloofde Karei. „Vergeef u het mij maar weer."

Zoo iets zeide Karei meestal, als hij eens iets verkeerds gedaan had en dan volgde er gewoonlijk op: „nu, geef mij dan maar een hand of een kus," en dan was alles weer vergeten en vergeven.

Van daag gebeurde dat evenwel niet. Papa keek ernstig en vroeg: ,.heb je er eigenlijk wel eens over nagedacht wat het rechte durven is?"

„Als men alles doen durft wat anderen doen," zeide Karei dadelijk.

De heer van Dalen lachte even. „Ja" sprak hij, „daar is dikwijls ook al een soort van moed voor noodig, maar de wezenlijke moed is toch deze, dat men durft zeggen: ik durf niet."

„Begrijpt ge mij, Karei?" vroeg de heer van Dalen.

„Ja," knikte Karei, maar het was aan zijn oogen te zien dat hij het niet recht begreep en daarom legde zijn vader het hem nog een beetje beter uit. „ Zie," zeide hij, „ de meeste menschen en kinderen weten wel wat goed en wat niet goed is, wat ze wel en wat ze niet mogen doen. Is men er nu van overtuigd dat iets verkeerd is en iemand anders wil er ons toe overhalen dan moeten wij durven zeggen: „dat wil ik niet doen."

„Ja," knikte Karei.

„ Men is een lafaard als men zich ooit laat overhalen om iets te doen dat verkeerd is. Zult ge daar eens goed over nadenken, Karei?"

„Vergeeft u het mij dan?" vroeg Karei.

„ Als ik zie dat ge een ferme jongen wordt, die zich niet dadelijk door den eersten den besten, die u wil overhalen iets verkeerds te doen, laat medesleepen, dan zal dit alles spoedig vergeten zijn," beloofde de vader, „doch het doet mij veel verdriet te bespeuren dat mijn zoon zoo een zwak karakter heeft dat hij dadelijk alles vergat, wat wij hem hadden geleerd."

„Maar Hector " begon Karei.

„Jawel, Hector wilde een vriendje van je worden, als gij woudt zwijgen," zeide de vader. „Ik weet dat alles wel, maar al handelde Hector nog zoo

Sluiten