Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

X.

Een droevige (lag en avond.

"1*1 e ziet er vandaag niet best uit, mijn jongen!" zei Hrfl ki moe(^er van Gerrit dien middag, toen zij aan tafel l&g£il zaten, met een bezorgd gezicht. „Dat spijt en hindert me meer dan ik zeggen kan, want ik zou niet weten, hoe ik in geval van nood aan versterkende middelen zou moeten komen en waarvan ik de doktersrekening zou moeten betalen!"

„Mij scheelt volstrekt niets, moeder!" antwoordde Gerrit.

„Kom!" zei de bezorgde moeder weer, „eet dan nog een beetje! Hier heb je nog een lekker stukje spek. En daar is ook nog een heerlijke, geurige appel! Ja, ja! uw moeder weet van sparen. De appels hebben nu al lang gouden steeltjes gehad, maar ik heb er toch nog wat weten te bewaren. Uw vader wilde, toen ik hier pas in huis kwam, dien boom omhakken, „want," zeide hij, — „de vruchten, die er aan groeien, zijn zoo hard als keien en deugen niet om te eten."

„Dat zal je nog meevallen!" antwoordde ik en stoofde de appels met wat suiker en zoo kregen we het heerlijkste appelmoes. Dat was nog in onzen goeden tijd, want uw vader was een verstandig, braaf mensch en een oppassend werkman, zoodat hij goed geld verdiende. We dachten er dan ook over, om

Sluiten