Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mensch met veerkrachtiger stap gaan en het gezicht moediger, helderder stralen.

Verraste menschen!

Ze hadden gedacht dat de zomer voorbij was, doch ziet, nu was hij er weer; nu konden de door regen en wind bijna verlepte bloemen weer herademen, de knoppen ontluiken, de vruchten rijp worden; nu was de angst van tuinier en buitenman geweken.

En de ramen der huizen worden zoo hoog mogelijk opengeschoven, balkon- en tuindeuren geopend en de zonnestraal, die naar binnen valt, beschijnt menig aardig, vriendelijk tooneeltje. Hier valt hij in een somber, donker vertrek, waar menschen hard zitten te werken; schoenlappers zijn het, de gezichten staan ernstig en stroef; doch de zon lacht naar binnen en de menschen lachen mee. Daar bestraalt zij juichend uitgestrekte kinderhandjes, die vol blijdschap die gouden zon willen grijpen. Dankbaar staat de grijsaard in zijn zelf aangelegd stadstuintje en koestert zich in het zonnetje, dat zijne oude, stramme ledematen zoo goed doet; en dankbaar is het zwakke meisje, op haar rustbank voor het raam: die zon geeft haar ziek gestel weer hernieuwde kracht. Dankbaar zijn alle zwakken, alle zieken, want de zon is het beste en schoonste geneesmiddel; kaatsen hare stralen toch ook niet naar binnen af?

Dankbaar, ja dankbaar zijn de bloemen, de planten, de dieren; dankbaar, o heerlijke zon! is de geheele wereld voor uwen lang-ontbeerden schijn.

Sluiten