Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Want gy schijnt ook in de harten der menschen; en vooral na treurige, droefgeestige dagen van onafgebroken regen, zijn zij weer dubbel dankbaar, want zij voelen dan duidelijk dat de mensch niet leven kan zonder een zachten, verkwikkenden zonnestraal op zijn pad.

Maar vooral scheen de zon dien morgen in jonge, vroolijk-kloppende kinderhartjes; want voor velen dier kleinen, die vroolijk door de straat trippelden, was het de gewichtige dag van den eersten schoolgang. Voor het eerst naar school! Wat verheugen de kleintjes zich daar altijd op! Wat schitteren de oogen, wanneer zij, al maanden vooruit, aan iedereen vertellen dat ze nu heusch met September zullen gaan! Met welk een kinderlijken trots wordt dan op den eindelijk aangebroken morgen de nieuwe schooltasch in de hand genomen en zoo hoog mogelijk gedragen, opdat alle voorbijgangers haar zullen kunnen zien.

Wat verwacht men al niet van de school!

Menig teer kasplantje werd er tot een sterke, weelderige plant; maar ook waren er, die langzaam wegkwijnden, daar ze te veel voedsel kregen, waartegen de teere, zwakke wortel niet bestand was.

De ouders staan hun kind aan vreemde zorgen af; tot nu toe scheen de zon altijd in het jonge hartje, was altijd genot en vreugde om het kleine persoontje heen; op school komen donkere wolkjes aan den helder-blauwen hemel; daar wordt de een bij den ander vergeleken, en het zal daar blijken of het kind waarlijk dat is, wat de ouders zich voorstelden.

Sluiten