Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ze heeft zeker geen tong in haar mond, fluisterde het gewikste Liesje, Jetje in het oor, en, zich omdraaiend, trok zij een gek gezicht tegen Nanny, waardoor een algemeen gegiechel ontstond.

De kleine Nanny merkte wel, dat zij uitgelachen werd; ze wist niet hoe het kwam, maar zij had een gevoel als zat haar tongetje vastgespijkerd en als lag er op haar oogjes een groot stuk zwaar ijzer, waardoor zij ze niet oplichten kon.

Tusschen de lessen in, hadden de kinderen een half uur vrij, om in den tuin te spelen. Daar was alles drukte en vroolijkheid!

Het was een heerlijke tuin om in te spelen: in het midden er van lag een groot grasveld, waarop het wemelde van kleine en groote kinderen, in witte, roode en bonte zomerjurkjes, die aardig afstaken op het groene grastapijt. De zon bescheen het vroolijke tooneel en maakte het geheel dubbel aantrekkelijk. Er werd besloten „kat en muis" te spelen. Lize en Jetje hoorden bij de muisjes en wisten vlug, door de verschillende hoekjes en gaatjes heen, aan de kat te ontkomen.

Nanny had zich in een hoekje achter de deur verscholen, om toch vooral niet opgemerkt te worden, want zij zag wel, dat ze niet zoo hard zou kunnen loopen als de anderen en dus dadelijk gepakt zou worden.

Op eens voelde zij zich door iemand op den schouder tikken, en toen zij zich schichtig omdraaide, stond Juffrouw Stolle voor haar, die haar bij de hand nam en vriendelijk

Sluiten