Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sprak: „Kom, Nanny, jij moet ook meespelen; ga maar gauw bij de muisjes, je zult eens zien, wat een prettig spel het is!" En meteen schoof zij het kind in den kring.

Nanny deed haar best om ook vlug weg te kruipen toen de kat aankwam, maar juist had zij een mooi gaatje gevonden, toen het vlugge Liesje aankwam, haar op zij duwde en er zelf doorging. Het gevolg was dat Nanny gepakt werd en kat moest zijn.

Er ontstond nu een groot pleizier onder de anderen, want alle muisjes waren de kat te vlug af. Een trok haar aan het haar, een ander aan haar mouw of jurk, doch wanneer zij ze grijpen wilde, waren ze alweer luid lachend naar een anderen kant gevlogen. Het pleizier om Nanny's vergeefsche pogingen werd steeds grooter en het arme kind kreeg tranen in de oogen. Gelukkig kwam Juffrouw Stolle aan, die al dadelijk zag wat er gaande was, en voorstelde dat een der anderen weer eens kat zou zijn.

Dat gebeurde, en Nanny voelde zich bevrijd. Met een dankbaren blik op de juffrouw, die alweer verder was gegaan, trok zij zich in haar hoekje achter de deur terug, waar zij het overige gedeelte van het speeluur stil verscholen zitten bleef.

Arme, kleine Nanny! Zij had het dien eersten schoolmorgen al bij hare kameraadjes verbruid; niemand bemoeide zich meer met haar en ook Juffrouw Stolle beschouwde haar als een zwak, zielig kindje, een sukkeltje, want ook in de lessen sprak ze niet mee en toonde niet veel te weten.

En toch had het kind er zich zóó op verheugd om naar

%

Sluiten