Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Buitenmenschen klagen niet vaak over de sneeuw, die hunne velden en hunne landerijen dekt, want zij genieten er van, doch de stedelingen zijn anders. In de stad verandert de sneeuw gauw in modder, die de straten vuil en glibberig maakt, het verkeer belemmert, en voor de meeste stadsbewoners heeft zij niet de minste bekoring.

Voor kinderen is het echter een feest, wanneer zij 's morgens, bij het ontwaken, die witte vacht op straat en in den tuin zien liggen. Want wat is voor een gezond en levenslustig kind grooter genot dan baantje glijden, sneeuwballen gooien of sleetje rijden?

Ook Ella en Nanny genoten er volop van als ze des morgens naar school gingen en in de vrije speeluren. Als het flink gesneeuwd had, speelden zij 's middags in den tuin van Mevrouw Knozee en maakten poppen en allerlei figuren van sneeuw. In het begin was Nanny wel wat bang voor die groote ballen, waarmee Frits haar achterna liep, doch al gauw was het kind er aan gewend geraakt en had er evenveel pleizier in, om eens flink met reine sneeuw te worden ingewreven, als de anderen.

Wanneer Mevrouw Rogers haar dan thuis zag komen, met door het stoeien roode wangen .en tintelende oogen, moest zij Anna gelijk geven, die gezegd had dat de omgang met anderen het kind goed zou doen.

Het was moeilijk voor Anna geweest, om mevrouw te bewegen het kind, wanneer er sneeuw lag, toch naar school te laten gaan. Mevrouw was bang dat het kou zou vatten in zoo'n weer, doch haar man had er op aangedrongen

Sluiten