Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rond. Frits, haar hoorende, liet beneden, waar hij bij Kaatje, met zijn bouwdoos, bezig was, deze in den steek en repte zich ook naar boven. Ella dansend ziende, vloog hij op haar toe, en vroolijk sprongen broer en zusje de kamer rond.

„Wat een lawaai weer daar boven!" bromde oude Kaat; „het wordt tijd, dat ik me er eens mee ga bemoeien." En de daad bij het woord voegend, slofte zij naar boven tikte aan de deur, en stapte eerwaardig naar binnen.

„Wel, me lieve mevrouwtje, wat maken ze het u weer druk; u zult wel doodmoe zijn!" sprak zij op meewarigen toon.

Maar de moeder lachte hartelijk en keek verrukt naar het aardig, dansend paartje.

Op het zien van Kaatje hielden de kinderen er dadelijk mee op, en Ella vloog naar haar moeder toe. „O, moedertje!" klonk het nu op een geheel anderen toon,, „hebben we u moe gemaakt?" Angstig zagen de heldere oogen haar aan, en een zacht, mollig handje lag op moeders slanke, witte hand. Ook Frits stond berouwvol te kijken, doch moeder stelde hen gerust.

„Wel neen, kinderen, je maakt me heelemaal niet moe; danst maar vroolijk door, ik kijk er graag naar!"

En als echte, gerustgestelde kinderen begonnen zij dan weer opnieuw. Kaatje ging dan maar kalm in een hoekje zitten, en keek met evenveel pleizier als hare mevrouw naar de wonderlijke toeren, die Ella en Frits. uitvoerden. Heerlijk, om daar te zitten bij mevrouw en de

Sluiten