Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hartige, vriendelijke glans in hare anders zoo trotsche oogen, en hartelijk drukte zij Frits en Ella een kus op het voorhoofd. Ook Nanny werd vriendelijk door haar begroet, en lachend streek zij met de hand over de gitzwarte krullen, die zij zeer scheen te bewonderen.

„Wel, kinderen, wat ben ik blij, jullie weer eens te zien; wat is het lang geleden dat ik hier was, he? Je bent bepaald erg gegroeid Frits, en Ella ook!" En zich tot Nanny wendend: „En dit is nuje vriendinnetje, zegje; vertel me eens hoe je heet, liefje?" Nanny noemde haar naam en sloeg de groote, donkere oogen vol vertrouwen tot de deftige dame op, die zich een gouden lorgnet op den neus plaatste om het kind daardoor eens goed te bekijken.

Het scheen haar nogal te bevallen, want met eene goedkeurende beweging werd het lorgnet afgenomen, in de blouse gestopt en zette Nicht Bertha zich neer in den leuningstoel, Nanny en Ella bij zich op schoot trekkend, terwijl Frits voor haar op den grond hurkte. Op eigenaardige wijze vertelde zij van Brussel, van hare reis, van haar paarden en honden thuis, enz., en de kinderen luisterden welgevallig.

Op hunne beurt moesten ze vertellen van school en partijtjes, en ze deden het, maar niet met dat vuur en die opgetogenheid waarmee ze het gewoon waren; neen, ze hadden respect voor die statige Nicht Bertha in haar mooie kleeren, die zoo geheel anders was dan hun eenvoudig moedertje. Hunne vroolijkheid kroop angstig weg voor al dien opschik en bijouterieën, waarmee Nicht Bertha omhangen was; voor die drukke gebaren, die zij onder 't vertellen

Sluiten