Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ook eenvoudig opgevoed, maar hebben toch mooi speelgoed; en dan," voegde zij er zachter bij, „dan zouden zij ook niet om mij geven. Nu maak ik tenminste nog even een korten indruk."

„Ze zouden zeker wèl om je geven," viel Mevrouw Knozee haar hartelijk in de rede, „ik durf wel zeggen dat mijn kinderen tenminste je even hartelijk zouden ontvangen al bracht je een peperkoek of niets voor ze mee. Ik hoop hen altijd te leeren, dat de waarde van een geschenk niet in de grootte of duurte, maar in het hart der geefster schuilt!"

„Dat alles is mooi in theorie, maar in practijk gaat het anders," lachte Nicht Bertha, „en kinderen zijn toch maar kinderen!"

„En moeten er daarom vooral als kinderen reeds op gewezen worden, waarin de waarde der dingen schuilt, willen zij later de waarde van het leven begrijpen, lieve Bertha. Hebben zij in hunne jeugd het kleine lief, dan zullen ze er altijd voor blijven voelen, want is het leven niet juist een aaneenschakeling van kleinigheden, nietige dingen, op zichzelf gering, maar die, met elkaar verbonden, samenwerken tot onthulling van al wat goed, edel en mooi is in ons leven?"

Even sloeg Nicht Bertha de oogen neer en tuurde verlegen naar de schitterende diamanten, fonkelend aan haar vingers, lachte flauwtjes en begon dan weer op gewonen toon over oude kennissen en familie te praten.

Sluiten