Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Een aalmoes!" bidt het bibb'rend kind En steekt het handjen uit.

Fel snerpt de koude Noordenwind, En geeselt pui en ruit.

Schimmel.

Volgens afspraak stond Nicht Bertha den volgenden middag om vier uur voor de school om de meisjes af te halen. Al gauw kwamen Ella en Nanny de deur uit, Ella's nieuwe pop — die door allen om het hardst bewonderd was — trotsch tusschen haar indragend.

In elke van Nicht Bertha's licht-gehandschoende handen stak zich een klein, mollig handje en vroolijk stapte zij — zich blij en gelukkig voelend tusschen twee zulke aardige kinderen in, — met ze voort.

„Waar zullen we nu eens heengaan?"

Geen van beiden wist het, ze vonden alles prettig en dus wandelden ze de stad in en bleven stilstaan voor het raam van een grooten speelgoedwinkel, waar zij haar oogen volop den kost gaven. Wat was daar veel moois! Nicht Bertha ging den winkel in en bestelde voor elk der kinderen een poppenpiano, zooals er een in de étalagekast stond, 's Avonds zouden ze worden thuisbezorgd; de kinderen waren opgetogen. Ella danste, tot groot vermaak der winkeljuffrouw, den winkel rond.

Sluiten