Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

jong leven, van zonneschijn, herademing en verkwikking voor alles wat daar gedrukt en moe en krank is; wees welkom in ons land en in ons huis en in ons hart. Blijf steeds rondzweven boven onzen grond; spaar het jonge, fijne groen en de teere bloesems voor storm en vorst, opdat zij zullen worden tot krachtige planten en sappige vruchten, en leer ons zoo hoopvol en geduldig wachten op den tijd van den vollen bloei en van het volle geluk - op den gouden zomertijd. Geef dat die boven alles rijk en schoon zal zijn; eene bekroning op uw werk, Lentekind!

Ja, voorjaar, lekker warm lenteweer, daar had ook Mevrouw Knozee naar verlangd. En nu was het dan eindelijk lente; nu kon zij gerust het raam, waarvoor haar rustbank stond, geheel openschuiven en volop inademen zac te, verkwikkende lentelucht.

Wat deed haar d&t goed!

Den geheelen winter had zij daar gelegen, zonder in aanraking te komen met de lucht van buiten, maar nu had zij ze nu vervulde ze geheel hare kamer, drong zelfs tot in de kleinste hoeken door. De donkere, ouderwetsche meubelen en de deftige, zwaaromlijste schilderijen aan den^ wand geleken minder somber, minder zwaar; alles in t rond straalde nu zoo vroolijk en blij alsof er geen lijden meer was, en zij zelve voelde zich zoo dankbaar en gelu ig gestemd, als om mee te juichen en te danken voor de komst

van het Lentekind.

Sluiten