Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met bioote voetjes in zee liep terwijl de golven zoo zacht kwamen aanruischen en vroolijk opdansten tegen zijn beentjes, en dat hij een enkelen keer bij vader mocht zitten op vaders paard en dat zij dan samen reden en draafden over de duinen heen. En dat vader dan zei: «Zit je goed? Flink vasthouden, kleine man! Houd vader maar vast!"

Dat behoorde tot het weinige, hetwelk Frits zich van zijn vader en van het verblijf aan zee herinnerde.

En nu zou hij weer naar buiten gaan: in plaats van zee, zou hij nu bosch en heide zien. Dat zou weer iets heel nieuws zijn. En Nanny vertelde hem zooveel van Doorle, van een ezelwagen, van een vijver, waarop men schuitjes kon laten varen, en van een hertenkamp, en een boerderij, waar men lekkeren room kon eten! O, hoe verheugde hij er zich op!

Toen de familie Rogers een der eerste Meidagen vertrok, en Ella en Frits aan het station kwamen om afscheid te nemen, vertoonden zich wel even een paar kleine waterlanders in Nanny's oogen, doch moedertje wist die spoedig weer te verdrijven door allerlei prettige plannetjes te maken, die zij over twee maanden met Ella en Frits ten uitvoer zouden brengen.

Sluiten