Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ontwijkend geantwoord en hem zóó norsch behandeld, dat hij het bij dat eene bezoek liet en zich in het vervolg de lange wandeling spaarde. Het was toch alleen uit belangstelling voor het oudje dat hij het gedaan had, want zij behoorde niet tot zijne gemeente en kerkte nooit.

Een enkelen keer ging Vrouw Panne met Polio naar Doorle, waar haar kleine, gebogene gestalte, met den zak op den rug, welbekend was. Een ieder groette er haar vriendelijk; de kleine kinderen kwamen uit de huisjes loopen en aaiden Polio, want gelijk zij aller kinderen vriendin was, was Polio aller kinderen vriend.

Op den terugweg ging zij dan meestal langs Huize „Rust, waar zij vriendelijk door Mieke in de keuken ontvangen werd. En meestal kreeg zij een stukje vleesch of pudding, of het een of ander, dat Mieke over had, mee naar huis, dat zij dan dankbaar glijden liet in den zak op haar rug, waarin al hare inkoopen geborgen waren. Wanneer Mevrouw Rogers haar zag, dan sprak zij haar altijd even aan, want Vrouw Panne had van het begin af aan hare belangstelling gewekt. In het klein, gerimpeld gezicht en in de nette, bescheiden manieren van het vrouwtje had zij uitdrukkingen bemerkt, die niet konden zijn van een vrouw der ruwe heide, en uit de mooie, oude oogen sprak meer gevoel en meer smart, dan men verwachten kon van iemand, die haar leven in een afgelegen heihutje sleet, met, als eenig gezelschap, een hond en een paar kippen. En zij veronderstelde dat Vrouw Panne eens betere dagen gekend, maar dat het leven haar veel teleurstelling, droefheid en

Sluiten