Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

grooter werden, kwam er dikwijls bezoek; ze hadden partijtjesen dan was er veel te doen voor Kaat. Eenmaal in de week hield Ella 's avonds met haar vriendinnen krans. Nanny en nog drie andere meisjes waren er in, meer wou Ella er niet bij hebben, want dan zou het niet meer „vertrouwelijk" kunnen zijn, vond zij. De meisjes brachten een handwerkje mee, Ella schonk thee, zij praatten druk onder elkaar en aten tusschendoor vele koekjes.

Meestal was de krans bij Ella; zij vond dat gemakkelijk en de anderen vonden het goed. Ella had er ook de prettigste, gezelligste kamer voor.

Er lag gewoonlijk een boek op tafel, maar dat bleef meestal ongeopend daar liggen; voor lezen hadden zij het altijd te druk. Nanny was de stilste van het troepje; zij zat soms langen tijd, zonder deel aan het gesprek te nemen, met haar groote, donkere droomoogen voor zich uit te staren, en wanneer men haar iets vroeg, dan schrikte zij op, als werd ze eensklaps uit het droomenland teruggeroepen in de werkelijkheid. Lachend beweerde Ella dan, dat ze zeker weer in verre gewesten was geweest. En Nanny, verlegen, met vuurroode kleur, probeerde het overige gedeelte van den avond zooveel mee te praten als ze maar kon en spande zich in om niet weer opnieuw af te dwalen.

Ook hadden Ella, Nanny en Frits een gezamenlijken muziekavond. Frits speelde dan viool, Nanny accompagneerde op de piano, en soms kwam Jan Rosmeyer, de vriend van Frits, die goed cello speelde, ook mee.

Ella behoorde meestal tot het publiek, luisteren deed ze

Sluiten