Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

graag, maar zelf spelen heel zelden. Soms zong zij een beetje; zij had een goede stem, en later, wanneer zij van school af zou zijn, zou zij zangles krijgen; dat leek haar veel,

veel prettiger dan de pianoles.

En Nanny verheugde zich daar haast nog meer op dan Ella. Wat zou het prettig zijn, om Ella later te accompagneeren! Zij wist zooveel mooie liederen, die Ella dan zou moeten leeren. O, als Ella zangles hebben zou, en zij niet zulke onnoozele deuntjes, als zij nu voor de grap wel eens zong, maar mooie, ernstig-mooie liederen dingen wilde, dan zouden de muziekavonden eerst recht heerlijk worden, dacht Nanny.

Het was Januari nu.

Sinds veertien dagen was de ijsclub geopend. Het bleef altijd maar door vriezen, en Ella en Frits waren iederen dag op schaatsen. Nanny mocht het maar een enkelen keer doen, alleen wanneer er geen Noorden- of Oostenwind was, daar zij gauw kou vatte en dadelijk hoestte. Zij schikte er zich echter goed in; ze was immers van kinds af aan gewend geweest, niet zooveel te kunnen als anderen.

Maar toch, hoewel zij zelf bijna niet reed, was haar eerste gang iederen morgen naar den thermometer, om te zien of het 's nachts veel gevroren had, en 's avonds moest .zij altijd even kijken of het een mooie sterrenlucht was buiten, of de vorst aanhouden zou; want dat zouden Ella en Frits prettig vinden. Zij hoopte het zoo en verheugde zich op het langdurige ijs voor hen.

Sluiten