Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

In begin Februari zouden de ouders van Jette Rosmeyer, een vriendin en clubgenootje van Ella en Nanny, zilveren bruiloft vieren en daarvoor een partij geven. De geheele tennisclub was gevraagd en had besloten gezamenlijk een comediestukje op te voeren.

De leden hadden het erg druk met vergaderen en bespreken van wat zij vertoonen zouden. Het moest iets goeds zijn, want er kwamen allemaal groote menschen! En het moest ook iets toepasselijks zijn. Een gewoon stuk, zoo maar uit een boek, dat was niet aardig.

Maar hoe dan aan iets toepasselijks te komen? Wie zou zoo iets kunnen maken? Na daar op een middag anderhalf uur over te hebben beraadslaagd, besloot men om Juffrouw Rosmeyer, Jette's tante, in het vertrouwen te nemen en om raad te vragen.

Ella, Nanny en Jette trokken er op een middag heen en werden heel hartelijk door Jette's tante ontvangen. Juffrouw Rosmeyer was eene vriendelijke, oude dame, met innemend, lief gezicht, zachte, blauwe oogen en glanzend wit haar, dat, zooals bij de meeste oude dames, in twee deelen gescheiden en glad langs de ooren weggestreken was. Zij zou heel graag helpen. O, zij had gegevens genoeg; daar was veel in het leven van het zilveren paar geweest, waarvan men een aardig stukje in elkaar kon zetten. Zij zou dadelijk beginnen, en zien of zij er iets van maken kon ; vroeger had zij wel meer comediestukjes gemaakt, maar dat was al zoo lang geleden — ze zou probeeren of het nu nog ging.

Nanny. c

Sluiten