Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Er brak nu een drukke tijd voor allen aan. Tweemaal per week werd bij Juffrouw Rosmeyer gerepeteerd, en er was veel te bespreken over de kostuums en de inrichting van het tooneeltje. Frits moest zee-officier zijn, en kreeg daarvoor een mooi pak en blinkende sabel van Jette's neef, die zee-officier was, ter leen. Het paste hem goed en stond hem prachtig; hij was er een man in. Ella, als Zeeuwsch boerinnetje, kreeg ook een aardig pakje, met fluweel keurslijf en kap met gouden ijzers. Jette Rosmeyer zou een witte japon met langen sleep aandoen. Verder kwamen er een groentevrouw, een dienstmeisje, een paar bloemenmeisjes en politieagenten in het stuk voor.

Nanny was de eenige, die voor geen kostuum te zorgen had. Om achter de schermen aan de piano te zitten was dat natuurlijk niet noodig. In dat opzicht had zij het dus gemakkelijk.

Zoo naderde onder allerlei drukten de gewichtige dag, de 5de Februari!

Het was op Zaterdag.

Den vorigen avond was de groote repetitie in de zaal geweest; de meeste ouders en familieleden waren toen wezen kijken. Ook Mevrouw Knozee had er zich per rijtuig heen laten brengen. Bijzonder goed was de repetitie niet gegaan. Er was nogal eens gehaperd, vooral door Jette en Frits. En hoewel Juffrouw Rosmeyer eene verdienstelijke souffleuse was, had men het „niet verder

Sluiten