Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rijtuig voor Ella en Frits voor; ze zouden Nanny even gaan halen. In hunne pakjes gingen ze er heen, want ze zouden niet eerst in de zaal, maar dadelijk achter het tooneel gaan om de partij te openen door hun opvoering. Frits zag er in zijn uniform vorstelijk uit en het boerinnepakje stond Ella allerliefst. De krullen waren prachtig uit de papillotten te voorschijn gekomen en vielen sierlijk uit de witte kap langs het ronde, vroolijke gezicht met de kuiltjeswangen op het zwarte keurslijfje neer.

Kaatje zou in het rijtuig meegaan, om nog wat te helpen achter het tooneel. Zij sloeg de handen ineen toen zij de kinderen in hunne pakjes zag; ze kon er maar niet over uit, zoo mooi als zij ze vond!

„Het juffertje was nu heusch precies een echt boerinnetje, en de jongeheer zoo'n knap officier!"

Opgewonden en van pleizier stralend, stapten de officier en het boerinnetje met haar in het rijtuig.

Ella, bang dat haar stijfgesteven rok kreuken zou, nam de breede voorbank in beslag. Frits zat op de achterbank, en Kaatje, ontzag hebbend voor zijn blinkende sabel, maakte zich zoo dun mogelijk en kroop in een hoekje tegen het portier aan. Toen zij Nanny's huis naderden, trok Ella de plooi van haar rok een beetje naar zich toe, opdat Nanny bescheiden naast haar zitten kon.

Gelukkig, dat die zoo mager was. Eenvoudig, in een wit japonnetje, met een paar licht-roze anjers opgestoken, stapte Nanny in.

Met stralende oogen zag zij van Ella naar Frits en van

Sluiten