Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zoovele nieuwsgierige, op het tooneel gerichte oogen.dat de voorstelling zoo bijzonder vlot en goed, ja beter dan zij bij repetities ooit gegaan was, van stapel liep.

Niets ging verkeerd, een ieder kende zijn rol, kwam op tijd op en de muziek viel precies na ieder gesprek in. En toen Ella tot slot met heldere stem haar lied zong en het zilveren paar door de bloemenmeisjes omkransd en met rozen en groen bestrooid werd, ging er een daverend applaus en gejuich op uit de zaal. Frits en Jette, die de hoofdrol hadden vervuld, moesten opkomen en buigen, en toen zij voor den tweeden keer teruggeroepen werden, haalden zij Juffrouw Rosmeyer uit haar hoekje en trokken haar tusschen hen in, mee op het tooneel.

Hartelijk werd de oude dame door allen toegejuicht; Ella kwam naar voren, en dankte haar voor de hulp, en reikte haar uit naam der Tennisclub een mooie, groote bloemenmand. En de bloemenmeisjes wierpen ook haar met rozen, slingerden een tak witte anjers over haar zwart-zijden japon, en staken een theeroos tusschen de kant van het coquette mutsje, in het witte, zilverglanzende haar.

Stil, de handen nog steeds op de piano, zat Nanny in haar hoek achter het tooneel.

Zou men haar en haar aandeel in het goed slagen van het stuk dan vergeten zijn?

Van het tooneel en uit de zaal klonk gelach, gejuich, gejubel en handengeklap; maar stil nog zat de musicienne van den avond daar. Doch zij gaf er niet om, zij was zoo

Sluiten