Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met haar, en in het dennenboschje had zij tijd om uit te droomen, haar gedachten door te droomen!

En wanneer zij na zoo'n mooien middag thuiskwam, dan zette zij zich, nog geheel en al vervuld van die droomen, aan de piano en speelde, speelde al maar door, totdat zij al die droomen uitgewerkt en in tonen en klanken •weergegeven had. Zoo gaf zij ze leven.

De morgenuren bestemde ze voor studeeren en voor haar schoolwerk, dat zij mee had gekregen, om, ondanks de verzuimmaanden, toch naar de hoogste klas te kunnen overgaan; de middagen waren voor wandelingen, voot haar zelf, voor het droomenland.

Dikwijls maakte zij met haar vader verre wandelingen over de hei en door de bosschen. En dan spraken ze er samen over, hoe heerlijk het zijn zou om over een jaar voor goed op Huize „Rust" te wonen, voor winter en voor zomer; om dan altijd buiten te zijn!

Ja, Mijnheer Rogers vond het prettig; hij verkoos het rustige buitenleven verre boven het drukke, rumoerige stadsleven, maar hij vreesde wel dat het voor Nanny heel stil zou zijn; ze moest dan maar veel uit logeeren gaan. En ieder jaar zouden ze een mooie reis maken; een paar van de wintermaanden zouden ze altijd weg zijn. Nanny had nu nog niet veel gezien van de wereld, want van Rusland kon zij zich niets herinneren; maar wanneer ze voor goed thuis was, dan zou het reizen beginnen! Blij en gelukkig huppelde Nanny naast hem en luisterde naar zijne reisverhalen en naar de vele toekomstplannen, die hij maakte.

Sluiten