Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aan gewena om vroeg op te zijn; die wisten niet beter. Maar als je zoo bleek zag als de juffer en dan 's avonds nog zoo laat muziek maakte als gister, dan had je warempel je slaap wel noodig, dan kon je 'm best gebruiken!

En Anna antwoordde dat Mieke groot gelijk had: de juffrouw moest 's avonds vroeger naar bed, dat had zij óók altijd gezegd; maar als ze eenmaal aan de piano zat, dan kon je er haar niet afkrijgen. Daar hielp nu eenmaal niets aan, dat was altijd zoo geweest en het werd er niet beter op, vooral niet als de jonge Meneer Knozee er was, die ook niet van uitscheiden wist, wanneer hij aan 't krassen en tokkelen ging. Maar om dan 's morgens zoo vroeg op te staan en naar buiten te gaan, als je er nog niets te maken had, ja, dat vond ook Anna vreemd. Zij, die nu langzamerhand een jaartje ouder werd, vond het wat lekker, wanneer ze eens een ochtendje uitslapen mocht.

Nanny liep den tuin door en maakte een morgenpraatje met Manus, die aan 't opharken der paden was. Hij vertelde dat de bliksem den vorigen nacht was geslagen in de leegstaande hut van Vrouw Panne, en die geheel had afgebrand. ,,'t Is maar goed, dat zij heelemaal leegstond en het oudje er niet meer in leeft, anders was het treurig voor d'r afgeloopen; nou is er niks aan verbeurd!" zeide hij.

Ja, dat vond Nanny ook. Een paar dagen geleden waren vader, Frits en zij op een wandeling langs de hut gekomen en toen hadden ze nog gesproken over die arme Vrouw Panne en over de prettige middagjes, die zij er hadden, vroeger, toen zij er heenreden in den bokkenwagen.

Sluiten