Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aan het lachen bracht en het vroolijk maakte waar hij kwam, schoten haar weer te binnen en zij hoorde zijn gezonden schaterlach. Ja, het waren wel blijde dagen geweest.

Na een poosje legde zij het studieboek weg; voor oefeningen had zij heelemaal geen hoofd, en als vanzelf gaf zij zich over aan haar phantasie, aan haar droomenwereld. Langzaam begonnen de klanken te komen; ze volgden elkaar op, vloeiden samen, vormden een geheel, een innig

schoone melodie.

Zoo liet zij zingen in zachte melodieën, dat, wat zij

voelde zoo diep!

Zij vergat zichzelf en phantaseerde al maar verder; de eene zang volgde de andere, totdat de morgen vervlogen en Anna aan de deur tikken kwam om te waarschuwen dat de koffietafel klaar was.

Angstig zag Anna naar Nanny's warmrood gezichtje met de groote, donkere glinsteroogen. „U mag zich met zoo'n warmte, als vandaag, toch heusch wel niet te veel

vermoeien!" zei ze goedig.

Nanny lachte vroolijk, stelde goede Anna gerust en ging vlug koffiedrinken, waarmee ze in tien minuten klaar was. De muziek had die luie, vervelende stemming van den morgen verdreven; in klanken en tonen had zij haar droomen uitgezongen en zij voelde zich nu weer recht

tevreden en blij.

's Middags wilde zij naar Vrouw Wes gaan en blinde

Neeltje halen om die wat vóór te spelen op de piano. Zij

Sluiten