Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En Bertha, als kind, was altijd een beetje bang en verlegen voor dien hoogen, ernstigen vader, met zijn donker, strak gezicht, dat nooit eens lachte; bang voor zijn vasten,

zwaar dreunenden stap.

Haar jongemeisjes-jaren had zij op een strenge kostschool in Nederland doorgebracht, omdat haar vader Nederlander was. Op haar achttiende jaar was ze thuisgekomen en had het beheer over de huishouding gekregen, hoewel de oude huishoudster, die al die jaren aan het hoofd had gestaan, voor de gemakkelijkheid bleef en haar maar weinig van

hare werkzaamheden afstond.

Bertha kon precies doen wat zij wilde; haar vader, die zelf niets aan zijn rijkdom had en zijn geld alleen uitgaf voor het opkoopen van oude boeken, gaf haar de beschikking over een groot deel van zijn kapitaal. Hij had gedacht en gehoopt dat zij spoedig trouwen en hem dan weer met rust laten zou, maar Bertha trouwde niet; zij bleef bij hem, en langzamerhand was hij weer gewoon geraakt aan het samen eten en slapen onder één dak.

Familieleden en kennissen der gestorven moeder kwamen op Bertha af en haalden haar in hunne wereld; zij werd overal geïntroduceerd, moest veel uitgaan, veel zien en genieten, gelijk haar moeder ook had gedaan.

En dat leven beviel haar wel; zij geleek op haar moeder, even fier en rechtop droeg zij het hoofd, even koud en trotsch konden haar oogen flikkeren, maar even

mooi was zij niet.

Gedurende een lange reeks van jaren had zij zich nu

Sluiten