Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zoodat ze niet meer te overbruggen valt; menschen, die innerlijk mijlen ver van elkaar verwijderd zijn en toch maar zoo voortgaan, ieder op zijn eigen manier, levend voor zichzelf alleen.

En de vriendinnen, de kennissen van Nicht Bertha, met welke Nanny bekend werd, behoorden ook niet tot die soort waarvan zij hield, waartoe zij zich voelde aangetrokken. Het waren meest dames van Nicht Bertha's model, die óók leefden in de groote uitgaanswereld en óók trotsch uit haar oogen zagen en voor niet veel anders belangstelling toonden dan voor stadsnieuwtjes en kleedij.

Eens in de week had Nicht Bertha ontvangdag en zij was er erg op gesteld dat Nanny dien middag binnen was en wat voorspelen zou. Nanny zag erg tegen dien middag op, maar zij durfde niet weigeren. Nicht Bertha scheen graag te pronken met haar begaafd logeetje; overal waar zij kwam, sprak en vertelde zij van haar en hemelde haar talent op. Dat verwonderde Nanny wel een beetje, aangezien Nicht Bertha er toch in 't geheel niet voor voelde. Wanneer ze alleen was met Nanny, vroeg ze haar nooit om voor te spelen, en als Nanny zich een enkelen keer, door innigen lust gedrongen, aan de prachtige, zelden-gebruikte en alleen maar voor ornament dienende vleugelpiano zette en speelde, dan deed Nicht Bertha wel alsof het haar veel belang inboezemde, probeerde ze aandachtig te luisteren, vroeg ook wel wat voor stuk het was enz., maar na een poosje zag Nanny toch dat ze heimelijk begon te gapen en het heel lang scheen te vinden.

Sluiten