Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

middag, voor dat gezelschap; de dames hadden het blijkbaar mooi gevonden en prezen haar nu. Zij moest bij haar komen zitten en vertellen van hare studie. Een paar dames raadden haar aan om op het Conservatorium in Brussel te komen, dat zou zoo aardig zijn en zoo gezellig voor Nicht Bertha. En lachend antwoordde Nanny, dat er nog niets van bepaald was. O, ze was dankbaar, toen eindelijk een der dames het sein tot weggaan gaf en ze opstonden en vertrokken, de eene na de andere. Nanny kreeg verschillende uitnoodigingen, om toch vooral vóór haar vertrek nog eens een middag aan te komen. Ze wilden haar toch zoo graag nog eens hooren spelen. En elk had een mooie piano thuis. Een dame kwam zelfs al met een invitatie voor een diner, een tweede met eene voor een concert en een derde met eene voor een tea aanzetten. En Nicht Bertha nam gretig voor Nanny aan.

Gedurende de volgende dagen sprak Nicht Bertha nog dikwijls over het Brusselsche Conservatorium. Dat zou toch wel heel aardig zijn, vond ze. Nanny moest dan natuurlijk bij haar aan huis komen en samen zouden ze naar alle concerten gaan. Nanny antwoordde niet veel op al haar aandringen, sprak er maar vlug over heen, zeide dat alles daaromtrent nog heel onzeker was. Voor goed met Nicht Bertha samenwonen, neen, dat zou toch niet gaan, dacht ze. Ze wist niet hoe het kwam, maar het was alsof ze niet meer zoo lief tegen haar zijn, niet meer zooveel van Nicht Bertha houden kon als voorheen, toen zij klein meisje was.

Sluiten