Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gaf, ten teeken dat zij opstaan en weggaan moest, want Dominee Rietman was ook al aan het afscheid nemen. Voor Coba was het ook een avond van wondere mooiheid geweest, zooals er niet vele waren in haar stil, somber leven.

Het rijtuig van Huize „Rust" bracht pastoor met Coba eerst naar huis, daarna haalde het de dames van het Huis. Mijnheer Rogers en Frits gingen loopen.

„Ella en Nanny, jullie hebt toch het meest gedaan voor het welslagen van het feest, en je hebt succes gehad, hoor!" zei onderweg, lief lachend, Nicht Bertha.

Ella, opgewonden, had veel te vertellen; veel grappige opmerkingen had ze gehoord van groote menschen zoowel als van kinderen. Ze deed allen in het rijtuig schaterlachen door haar kluchtig verhaal.

Nanny zat stil in een hoekje gedrongen naast haar. O, ze had óók veel gehoord dat ze zou kunnen vertellen, maar ze was het nu vergeten, ze was nu zoo moe, zoo warm, ze verlangde zoo naar bed; maar ze was blij en gelukkig, want het was een echt mooie avond geweest. Prettiger, veel prettiger en mooier nog, dan zij het zich had kunnen denken.

„Een volgend jaar doen we het weer, en dan nog een beetje anders dan nu, hè, moes!" zei ze zacht.

„Hè, ik hoop dat ik er dan weer bij zal zijn!" juichte

Ella.

„Dat hoop ik ook!" zei hartelijk Mevrouw Rogers.

Na een langen, gelukkigen nacht gingen bijna alle

Sluiten