Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mooi, vond Nanny. Den vorigen avond was zij ook op het feest geweest, en hoewel zij niets zien kon van den boom met de lichtjes, had ze toch genoten en meegezongen met de kinderen; de versjes had zij van buiten geleerd, want zingen was haar vreugd, en ze had zoo'n goede, glasheldere stem.

En toen zij na de preek tot slot zongen:

„Vrede op aarde!

In menschen welbehagen!"

wist Nanny, dat in het dankend hart der stille blinde alles werkelijk vrede en dank en welbehagen was.

„Een echt ouderwetsche preek!" zei, onder 't naar huis gaan, Nicht Bertha, die alleen maar goedkeurde dat wat heel erg nieuw en modern was, of tenminste zoo werd genoemd; maar Nanny had het mooi gevonden.

Die Kersttijd was een aardige, vroolijke tijd voor de bewoners van Huize „Rust." Het sneeuwde weer goed en het vroor hard, zoodat zij een paar maal een sledevaart over de hei konden doen. Nicht Bertha, Ella en Frits gingen allen mee; het was iets nieuws voor hen en zij genoten. Maar door de sneeuw waren de bosch- en heiwegen onbegaanbaar, zoodat er niet veel van wandelen kwam en zij hunne dagen grootendeels binnenshuis doorbrachten met muziek of prettige gezelschapsspelen.

Nicht Bertha beviel het ook goed in Doorle, tenminste zij bleef er maar zitten en scheen over vertrek niet te denken. En ze was zoo opgewekt, vriendelijk en voor-

Sluiten