Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

om te verdwijnen, te sterven zonder iets te hebben verworven voor die koude, leege ziel in het welgedane lichaam, zonder het leven, dat schoone, rijke leven, dat we toch maar ééns kunnen leven, maar ééns kunnen besteden, te hebben geleefd.

Het verwonderde Mevrouw Rogers dat Bertha nooit aan haar vader schreef en ook geen brieven van hem ontving. Zij vroeg er haar eens naar, maar Bertha zei geruststellend dat haar vader nooit brieven schreef, wanneer het niet hoog noodig was en ze liever ook niet ontving, het lezen er van kostte hem maar tijd. De oude man was nu Kerstmis en Oudejaar alleen, maar hij gaf er niet om; hij zou er waarschijnlijk niet eens aan denken dat het Kerstmis was en den dag al werkend en zoekend in zijn oude boeken doorbrengen, gelijk iederen dag. Want wat een feestdag was, dat wist hij niet meer; hem waren alle dagen gelijk en hij leefde immers niet meer in het heden, maar in tijden, lang, lang geleden.

En de oude huishoudster was er, die precies, beter zelfs nog dan Bertha, wist wat hij noodig had en goed voor alles zorgde. Bertha kon dus best een poosje wegblijven.

Dominee Rietman had den Eersten Kerstdag gegeten op Huize „Rust." Nicht Bertha was zijn tafeldame geweest en Nanny en Ella hadden elkaar onder tafel even aangestooten en heimelijk gelachen, want zij geloofden dat Nicht Bertha hem heel aardig vond. Half naar hem toegedraaid, vertellend aan één stuk door met drukke gebaren,

Sluiten