Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wat mooi en zonnig leek, Wat veel ons deed verwachten, Hoe anders kwam 't vaak uit Dan wij het ons eerst dachten!

Nanny was met de Knozee's mee teruggegaan naar Rikmond. Er zou een groot bal zijn, waarvoor Ella, Nanny en Frits uitgenoodigd waren. Nanny had er eerst voor willen bedanken, en was liever stil in Doorle gebleven, maar moeder was er op gesteld dat ze het deed, en Ella en Frits hadden er op aangedrongen. Frits had beweerd dat het niets aardig zou zijn, wanneer zij er niet bij was, en daar zij tegen dat aanmoedigen van alle kanten niet op kon, had zij besloten om maar te gaan. Weer eens een paar dagen in de stad te zijn, was toch ook wel gezellig en zij kon dan meteen een muziekles van haar ouden meester nemen.

Ella was erg opgewonden voor het bal. Het trof, dat zij het nog net meemaken kon vóór ze naar Berlijn ging.

„Ons eerste groote-menschenbal, Nans!" riep ze maar steeds. En Nanny begon er zich ook meer en meer op te verheugen. Tot nu toe waren het nog maar kinder- en jonge-meisjesbals geweest, waar zij heengingen, hier echter

Nakht.

Sluiten