Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gekheid makende Ella Knozee, dan met zoo'n stil, ernstig ding."

Toen de quadrille gedaan was, zaten Nanny en Frits samen uit te puffen in een hoekje bij de trap.

„Wel, hoe vind-je nu zoo'n groote-menschenbai, Nans? vroeg hij lachend en op de manier van iemand, voor wien zoo iets dagelijksch werk is, - „het bevalt je, geloof ik, wel, hè?"

»0 ja, 't is heel gezellig, maar ik wou dat het nu toch maar gauw gedaan was, want 'k ben al zoo moe!"

„Nu, we zullen wel gauw gaan soupeeren; het is al bij twaalven; nog één dans na dezen, dan heb-je tijd om uit te rusten, en dan, na het souper, beginnen we weer met verschen moed!"

Maar Nanny zag er toch tegen op. De volgende wals had zij met een der oudere heeren, die niet dol op dansen was en het heel prettig vond om maar kalm te blijven zitten en een praatje te maken over de mooie zaal, waar men veel prettiger danste dan in het oude, vervallen sociëteitsgebouw, waar in zijn tijd de partijen waren; over het aardige van het in je eigen huis te kunnen doen, maar het was er ook wel een zeldzaam geschikt huis voor, dit van Mijnheer Bromberg; over de vele jongeren die er waren en die hij zoo weinig meer kende enz., een praatje, dat hij dien avond klaar had voor elk meisje, waarmee hij dansen moest.

Men begon elkaar te zoeken voor het souper. Blij was Nanny, toen Frits er haar voor halen kwam. Ze was

Sluiten