Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het allemaal sterke menschen zijn, dat zij het niet voelden? En zouden ze misschien maar doen als vonden ze het prettig, omdat het er zoo bij hoorde?

Och, eigenlijk droeg ieder mensch een masker, Nanny zelve ook; zij ook deed zich op het bal niet voor zooals ze was. En niet alleen van avond op het bal, maar altijd door; heel het mooie leven door, waren de menschen maskerdragers. En de meesten waren zóó gewend aan het masker, dat zij het niet meer oplichten durfden voor elkaar, en het ook niet konden, omdat daaronder in den loop der jaren zooveel vergrijsd en vergrauwd was, dat zij er zelf niet meer uit wijs werden.

En toch, wanneer men het bij sommigen, bij Theresa Bronink b.v., eens even oplichten kon, dan zou er iets veel mooiers voor den dag komen, want haar maakte het masker zoo leelijk.

Al die rondfladderende, vriendelijk-buigende en lachend elkaar-toenijgende menschen, wanneer die elkaar later eens in het werkelijke leven, in oogenblikken van waren ernst of groote ontsteltenis, waarin eens even het oog der wereld vergeten wordt, ontmoetten, zouden ze elkaar dan herkennen zonder masker?

Dat pas-geëngageerde paar daar: Emma Bromberg met haar aanstaande; zij, vroolijk, jong ding, en hij, grappige jonge man, samen vroolijk pratend en lachend; zouden die twee elkaar nu ook vinden zonder masker, of zouden ze het heele, lange leven door voor elkaar blijven dragen dat masker van het bal?

Sluiten