Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wel in den smaak, en genoegelijk liet zij haar kleine, glimmende oogjes rondgaan door de zaal. Jette, die steeds dikker en ronder en ma-gelijkender werd, maar er toch heel aardig uitzag, danste druk met Mijnheer Van Ronk, een net jongmensch, die een goede betrekking had, en daarbij gefortuneerd was; men vertelde, dat hij van zijn vader een millioen geërfd had. Als daar eens iets van komen kon! Dat zou naar haar zin zijn! Jette was nog wel jong, net achttien, maar het zou toch aardig voor haar zijn, te kunnen zeggen, dat zij de eerst geëngageerde van al de vriendinnetjes was. Frits Knozee zou óók een goed schoonzoon geweest zijn, maar die was nu meer met dat meisje van Rogers en hij had nog zooveel jaar te studeeren, dan zou Jette te lang moeten wachten. Neen, die Van Ronk was geknipt voor haar Jette. O zeker, het zou wel wat worden, nu zaten ze weer samen in een afgelegen hoekje en praatten zoo vertrouwelijk!

En wanneer Jan nu later die mooie Ella Knozee eens vroeg, — te lang zou hij er niet mee moeten wachten, want ze viel nog al in den smaak. Maar zij zou er wel voor zorgen, dat Jan bij d'r man op kantoor bleef en gauw wat meer verdiende, zoodat hij niet lang behoefde te wachten met trouwen. Want Ella moest haar schoondochter worden ; zoo'n knap, aardig meisje: echt iets voor Jan; en een beetje fortuin had ze ook; dat zaakje moest dus in orde worden gebracht. Vroolijke gedachten doorkruisten Moeder Rosmeyers brein. Ze had pleizier van haar kinderen!

De dans was ten einde. De paren zaten weer in

Sluiten