Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de vingers verkleumden, maakten ze al nuitena en uiazeuu een wandeltocht rond de baan, om ze weer warm te maken. Op het dijkje langs de baan wandelden mama's en oudere menschen, zich amuseerend met kijken naar die vroolijke sport, terwijl ook de groote glazen tent aan het eind, en de twee kleine tentjes, in het midden der baan opgeslagen, vol waren met toekijkende menschen, die zich daar op hun gemak hadden neergezet, met op het tafeltje voor hen een anisetje of andere versterking tegen de kou. Mama Rosmeyer schommelde ook welgemoed met een vriendin over het dijkje; haar door kou roode dopneus glom van pleizier, want het ging goed tusschen Van Ronk en Jette. Den geheelen middag reden ze samen, zoodat het den menschen wel opvallen moest. En Jette zag er zoo goed en aardig uit in die witte trui en het witbont mutsje, waaruit het donkere haar hoog golfde rond het frissche, blozende gezicht met de vroolijke, blauwe oogen. Dat zaakje kwam dus in orde en rustig klopte nu Mevrouw Rosmeyer's hart. Haar Jan was er niet; hij had geen vrij af kunnen krijgen van kantoor, de arme jongen! En nu juist was het de laatste middag van Ella Knozee; morgen zou ze weggaan voor lang. Hij had nu nog eens mooi met haar kunnen rijden. Het was heel jammer.

Op een der weinig bereden middenbanen reden heel kalm en rustig, zich niet storend aan andere menschen,

Frits en Nanny.

Frits met zijne Nanny!

Nanny was nog wel moe van den vorigen avond,

Sluiten