Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet, dat ze niet gewild was bij de heeren, maar voor ma, voor ma, die zoo weinig succes met haar dochter had. Want als ze straks thuis kwam, zou ma precies moeten weten met wie ze gereden had, en wanneer ze dan vertelde, dat ze alleen met een ouden neef en een klein neefje reed, zou ma op snibbig-verontwaardigden toon vragen. „En heb-je met geen andere heeren gereden?"

Ze vreesde die hatelijke, pijndoende opmerkingen van ma, die dèn volgen zouden; ze was er zoo bang voor, en soms bekroop haar de lust, om er maar eens even om te jokken, te zeggen dat ze wel nog met anderen gereden of dat ze de bekenden niet gezien had, maar tegelijkertijd vond ze het toch ook niet de moeite waard, er om te jokken en ze deed maar als bemerkte ze niet ma's speldeprikken, als trok ze er zich niets van aan. Maar innerlijk was ze héél ongelukkig, en zou ze blij zijn als het ijs maar weer gedaan was, want voor haar was het een angstige, zenuwachtige tijd, waarin ze dubbel voelde hoe leelijk, hoe

weinig gewild zij was.

Toen Nanny op de markt kwam, zag zij reeds van verre de roode pluim van Dora's hoed heen en weer wapperen, en, naderbij gekomen, viel het haar op hoe de altijd-lacherige, lawaaiige Cora Klaassen, druk pratend met een jongmensch, Dora achter den rug uitlachte!

En dat kon Nanny niet velen; ze hield niet van die herrieachtige, opgedirkte Cora, die altijd iets bijzonders schijnen wou; op haar mantel vuurroode rozen droeg en zich zoo vreemd mogelijk toetakelde! Nanny kon in t

Sluiten