Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geheel niet opschieten met Cora, die haar blijkbaar ook niet uitstaan kon.

„Toe, Frits, rij jij nu eens met Dora," zei ze zacht; „ze zou 't zoo heerlijk vinden; toe, doe het nu eens!"

,,'k Zou je lekker danken," antwoordde hij lachend, „'t is me nogal een aardig vrachtje om rond te sjouwen!"

„Toe, doe het nu; één baantje maar!" drong Nanny.

„Nou, om jou dan pleizier te doen; 't is anders geen pretje! En waar blijf jij dan?"

„O, ik zal wel iemand vinden; het een of ander meisje, en dan ga ik wat zitten en uitrusten. Toe, ga nu, Frits, anders rijdt ze weg."

Hij gaf zich gewonnen, draaide om met een fikschen zwaai en reed op Dora af.

Dora's oogen flikkerden op. Die knappe meneer Knozee, van wien ze zeiden dat hij in stilte geëngageerd was met Nanny Rogers, die kwam haar vragen? Waaraan had ze dat te danken? O, was nü ma maar hier, dan zou ze het kunnen zien! En vol vreugde en spraakzaam voor haar doen, liet ze zich de baan rond slepen door F rits. Nog zelden had ze gereden met iemand, die het zóó goed kon!

Theresa Bronink was er ook, maar die kon goed alleen voortkomen en het kon haar niet schelen, dat niemand haar vroeg. Op het bal was het iets anders, hier gaf het niet.

Frits was blij, toen hij, onder dankbetuiging, Dora weer op de markt had neergezet en hij zijn lichte, lieve Nanny

Sluiten