Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

invloed van moeders lieve, warme stem werd ze geduldig en stil-tevreden weer, gelijk een kind, dat eerst dèn slapen gaat, wanneer het wordt ingesust door moeder. O, het Conservatorium, dat was het lichtpunt, waarnaar Nanny steeds uitzag. Het denken daaraan maakte haar gelukkig en kortte haar den tijd, in de lange dagen die ze terneer liggen moest.

En Mevrouw Rogers hield zich goed, sprak met belangstelling over de stad van het Conservatorium en de familie bij wie Nanny in huis gaan zou; want ze wilde niet laten merken, dat het zwakke meisje nooit in staat zou zijn tot die studie, waaraan alleen heel krachtige, zenuwsterke menschen zich kunnen overgeven. Ze wilde niet zeggen, dat de dokter de muziekstudie voor altijd afgekeurd en een lang winterverblijf in het Zuiden als eenig behoud voor de zwakke longen aangeraden had. En al zouden die geheel genezen, dan zou het meisje toch voor altijd tot de zwakken behooren; tot die schijnsterken, die veel droomen en verwachten van het leven en zichzelf in staat achten tot groote dingen, maar niet weten dat hun schoon ideaal nooit verwezenlijkt worden kan, omdat ze de onontbeerlijke lichaamssterkte daartoe niet bezitten. Neen, Mevrouw Rogers hield zich steeds goed, want die eenige illusie mocht ze haar kind niet ontnemen, die zou ze haar laten behouden tot het laatste toe, want die had het kind noodig om beter te worden.

Den eersten Zondag in Maart kwam Frits op Huize

Sluiten