Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Gone before To that unknown and silent shore.

Lamb.

Klepperende vleugelslagen heeft de dood. Soms komt hij vlug en met veel geweld; van verre is dan hoorbaar de angstige, gevreesde vleugelslag. Dan weer nadert hij heel langzaam, zacht ritselend, nauw hoorbaar.

Het bosch ligt vol dorre, doode bladeren, die vormen en dekken de paden waarover de menschen gaan. Maar aan de boomen prijken iedere lente vele jonge, frischgroene blaadjes en lustig-blij zingen in de takken de vogels. — Er gaat een geritsel door het bosch, een zacht geruisch als van een stillen wind — zijn vleugelslag — en de jonge blaadjes, maar even bewogen, vallen af en zijn dood, het lied der vogels verstomt en het kleine kindje in de boschwachterswoning, dat vroolijk kraaide tot vreugd der jonge moeder, die het zong en wiegde in slaap, sterft.

En van het bosch vliegt zijn vleugel naar het bloemenveld waar eenige van de mooiste, teerste rozen verleppen en neerknakken.

Dan naar het land, het dorp, de stad . . .

En waar de vleugelslag gaat, daar wordt alles koud, kil en klam.

Sluiten