Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Een enkelen keer komt hij als een stille, zachte zegen, brengend lang-afgesmeekte genezing van te zwaar lijden; maar dat is heel zelden. Want ook de hevige lijder hecht aan het leven, het mooie, rijke leven, dat hij liefheeft en waarvan hij genezing hoopt voor zijn pijnen, hoewel hij weet dat het hem die niet meer geven kan.

Vanwaar komt ge en waarheen gaat ge, hard-klepperende ol zacht-ritselende vleugelslag?

Ondoorgrondelijke verwoester van al wat leven heet!

Rechtvaardige macht, die geen uitstel vraagt, maar gelijk nadert voor menschen, bloemen, dieren; voor alles en al wat leeft!

Daar is een tuin vol schoone bloemen.

Een tuinman gaat er door en plukt een bloem hier, een bloem daar, en van de rozestruiken snijdt hij de mooiste rozen, die den tuin zoo weelderig tooiden, en de teerste knoppen, die nog zooveel beloofden.

En de mooiste rozen en de fijnste knoppen worden juist het eerst afgeplukt, om elders te worden bewonderd, te verkwikken door hun schoonheid en te prijken in vollen glans. De tuinman heeft ze afgesneden met kalme hand.

Gebeurt zulks niet alle dagen en overal?

Daarom, wees niet toornig op de hand, die ze afbrak.

Ook de zon stoort zich niet aan de wenschen van het land en zijn bewoners. Soms verlangen wij dagenlang naar den warmen gloed van een enkelen straal, die opbeurt

Sluiten