Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

meenden zij dat de staart een sabel was en daar de kat hinkte dat hij telkens steenen opraapte. Hierdoor bevreesd verborg het zwijn zich in het groen en de wolf in een boom. De hond en de kat verwonderden zich dat zij niemand zagen en toen het zwijn zich bewoog, meende de kat dat het een muis was. Hij sprong er naar en beet het zwijn venijnig. Het zwijn holde nu bevreesd weg en riep : „Daar op den boom zit de schuldige". De hond en de kat keken naar boven en zagen den wolf, die zich erg schaamde, dat hij zoo bevreesd was geweest. Hij kwam naar omlaag en sloot met den ouden Sultan weder vrede.

Doornroosje.

In overoude tijden leefden er eens een koning en koningin. Het paleis waarin zij woonden was zeldzaam mooi, het was omgeven door een groot park. Breede marmeren trappen met zware kolommen gaven toegang tot een vestibule yan zuiver wit marmer. I,angs het dak bloeiden de prachtigste rozen en rijpten de fijnste druiven. Vele hooge torens, waaruit men de prachtigste vergezichten over land en zee had stonden op de vier hoeken. Kolossale hooge zalen met de fijnste tapijten belegd en kostbare schilderijen aan de wanden waren er in ruime mate. Ook vond men er heele kleine gezellige vertrekjes, weelderig gemeubileerd en op alle gangen waren er uitgebouwde nissen voorzien van gebeeldhouwde banken. Dagen lang kon men in het paleis vertoeven en steeds zag men er iets nieuws. In het park was

Sluiten