Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haarfijn wist, besloot zij haar eigen leelijke en luie dochter hiervan ook te laten profiteeren. De volgende dag begaf deze zich naar de bron en ging zitten spinnen. Zij verwondde zich zelf met een doorn in haar hand en liet het bloed op het spoeltje druipen. Toen liet zij de spoel in de bron vallen en op aandringen harer moeder, dat zij hem zelve er uit moest halen, sprong zij ook in den bron. Evenals haar zuster raakte zij ook haar bewustzijn kwijt, en toen zij weder haar oogen opsloeg, bevond zij zich ook op die schoone heide. Zij ging hetzelfde voetpad op en kwam ook bij den bakkersoven. Het brood begon ook nu te klagen en roepen : „Haal ons er uit ! Haal ons er uit ! anders verbranden wij, wij zijn reeds lang doorgebakken'. De luie meid had er echter geen zin in, en riep : „Wat denkt gij wel, dat ik mij voor jullie zal vuilmaken" en hierop vervolgde zij haar weg. Na korten tijd kwam zij bij den appelboom, en ook de appels begonnen om het hardst te roepen : „schud ons er af ! schud ons er af ! wij zijn allen reeds overrijp" zij dacht er echter niet aan, dit te doen en riep : „Ik heb jullie niet noodig, om mij voor jullie in het zweet te werken" en zij ging verder haar weg. Eindelijk ontdekte zij het kleine begeerde huisje en zag de oude vrouw reeds voor de deur staan. Daar zij echter reeds van hare groote handen gehoord had, was zij daarvoor in het geheel niet bang, doch trad op haar toe en bood haar hare diensten aan. Vrouw Holle sprak nu : „Als gij mij trouw en eerlijk dient

Sluiten