Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

om te zien hoeveel koren zij wel gesneden had. Hij vond haar nog steeds slapen en koren was er niets gesneden. Hans ijlde nu naar huis haalde een vogelnet met kleine schellen en hing haar dit om haar hals, maar zij bleef steeds doorslapen en ging toen weder naar huis en ging aan het werk. Toen het donker was, werd Elza wakker en toen zij opstond rinkelden de schellen maar steeds door. Zij verschrok en twijfelde of zij wel de wijze Elza van vroeger was. „Ik zal naar huis gaan, en vragen of ik de wijze Elza ben" sprak zij. Zij kwam bij haar woning en vond de deur gesloten. Zij klopte aan en vroeg : „Is de wijze Elza binnen?" „Ja !" sprak Hans, „die is binnen". Zij schrok geweldig en sprak : „Dan ben ik het toch niet". Zij ging weg en klopte bij verschillende deuren aan, maar er was geen mensch die bij het hooreu rinkelen der schellen wilde opendoen, en zoo liep zij verder van dorp tot stad en niemand heeft haar ooit weder teruggezien.

Prins Lijsterbaard.

In vroegere tijden leefde eens een koning. Hij had een dochter, deze was zeer mooi en lief, doch had vele gebreken. Zij was erg trotsch en wilde met iedereen den spot drijven. Dit was natuurlijk erg jammer, want zij kon soms heel lief zijn en grappen maken, maar als zij dit deed, hield zij steeds iemand voor den mal en lachte hem dan nog op den koop toe uit.

Sluiten