Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

borgen en de weg zoo moelij k te vinden, dat hij er zelf niet kon komen, indien een wijze vrouw hem geen kluw garen had geschonken, met de wonderbare eigenschappen „dat als hij dit voor zich heen wierp, het zichzelf afwikkelde en hem zoo den weg wees/' Plij bracht zijn lieve kinderen zoo dikwijls een bezoek dat zijn afwezigheid door de koningin werd bemerkt en zij wilde weten waar hij zich zoo vaak ophield. Ze kocht de dienaren met geld om en deze verrieden haar het geheim en vertelde ook van het kluwen, waardoor hij den weg kon vinden. Zij gunde zich nu geen rust meer, voor zij wist waar de koning het kluwen garen bewaarde. Zij maakte nu kleine witzijden hemdjes en daar zij van haar moeder de tooverkunst geleerd had deed zij daar een toovermiddel in. Toen de koning ter jacht was uitgegaan, nam ze de hemdjes, ging het woud in en liet zich door het kluwen den weg wijzen. De kinderen zagen van verre iemand aankomen en dachten dat het hun vader was, en kwamen hem vol vreugde tegemoet. Zij wierp nu voor ieder hunner een der hemdjes neer en nauwelijks hadden zij het met hun lichaam aangeraakt, of zij veranderden dadelijk in zwanen en vlogen het woud in.

De koningin ging vol vreugde naar huis, in de meening dat zij haar stiefkinderen nu voor goed kwijt zoude zijn. Het meisje was echter niet met haar broertjes medegegaan en was in het slot achtergebleven. Den volgenden dag ging de koning zijn

Sluiten